Perfecte feestdagen

Hoe was jullie kerst? Mijn kerst was top! Waar ik normaal een enorme pleuris hekel aan alles wat met feestdagen te maken heeft heb ging het dit jaar perfect. De feestdagen hadden alles, ruzie, irritatie, gezelligheid en niemand om mij heen. Het begon voor mij al een week geleden toen ik terug kwam van vakantie.

We landde op woensdagavond vanuit Havana (via Parijs) met een kleine vertraging. Een passagier werd vlak voor het opstijgen uit het vliegtuig gehaald omdat hij doodziek was. Ik heb zelden iemand zo bleek gezien, ik hoop dat het goed met hem gaat.

Ik had de rest van de week nog vrij, dat betekende dat ik dit jaar níet de enorme drukte in hoefde voor mijn kerstcadeautjes. Meestal bereid ik me daar enkele dagen mentaal op voor, om na tien minuten alsnog schuimbekkend en scheel kijkend van frustratie in een steegje tegen een prullenbak te gaan schreeuwen. Niks van dit alles dit jaar! Ten eerste had ik voor D., de man van P. al iets gevonden in Cuba. Voor P. ging ik een tas kopen, waarmee ik dus met 1 cadeau al klaar was. Dat liet alleen mijn moeder nog over, ik had haar lootje gekregen, en O., de kleine boef. Mijn moeder had een uitgebreid verlanglijstje dus dat was perfect. “s Morgens vroeg was ik present in het centrum en binnen 2 uurtjes was ik klaar. Ideaal! Voor O. bestelde ik nog wat online en dat was dat!

Op maandag ging ik weer aan het werk, daar gebeurde weinig bijzonders. Op woensdag gingen ik met één van de eerder genoemde vriendengroepen lasergamen. Lasergamen is een beetje het debiele broertje van paintball, meestal gebruikt voor kinderfeestjes vanwege het totale risicoloze karakter. Dit weerhield 6 dertigjarige mannen er niet van om een uur lang als een stel malloten over een weiland vol hutjes en autowrakken te rennen.

De volgende dag nog eventjes werken en in de avond samen met P. naar mijn moeder met mijn zusje en haar vriend. Ik haalde P. rond 18:00 op en om 18:01 hadden we knallende ruzie. Alle klassiekers kwamen van stal: schreeuwen, zinnen met ingehouden accentuaties op woorden, zuchten, wegkijken en niks zeggen, roepen dat ‘kerst NU AL verpest is’. Al met al een warm bad van clichés.  Het grootste cliché van allemaal is natuurlijk dat ik me totaal niet kan herinneren waar het over ging en de conclusie was dat we toch wel van elkaar hielden en voortaan liever voor elkaar zouden zijn.  Toen gingen we eten en de cadeautjes uitpakken. Toch merk ik in dit soort situaties dat er iets van een revolutionair in mij schuilt. Ik durf mezelf te zijn, tegen de stroom in te gaan en mijn eigen plan te trekken. Waar ik wel van baal is dat deze bewonderenswaardige eigenschappen zich bij mij uiten door in gezellige situaties als een klein kind te gaan zitten chagerijnen. Ik wéét dat ik het doe, ik weet het weken vooraf dat ik het ga doen, ik zeg 1 seconde voor ik de deur doorloop dat ik het niet moet doen. En toch doe ik het. Stukje doorzettingsvermogen denk ik. Gelukkig kennen mijn moeder en zusje me een beetje en tillen ze er niet te zwaar aan. Uiteindelijk droeg ik me veel pijn en moeite nog wat bij aan de gezelligheid en toen werd voorgesteld om een spelletje te doen ging ik lekker afwassen…

De volgende ochtend sliep ik uit en had heerlijk in mijn eentje kerstontbijt. Fantastisch! Daarna was het weer op naar P. om te koken voor de avond. Eerste Kerstdag gaan we namelijk naar mijn ouders, oom en tante, oma en assortiment van neven, nichten en aanhang voor de jaarlijkse teleurstelling. Het blijkt ieder jaar dat we toch niet heel veel hebben om over te praten, versterkt door de dwingende setting van een lange tafel waarvan geen ontsnappen mogelijk is. MAAR dit jaar was er een wildcard die ik met jullie ga   delen. Ik doe dit ruim van te voren zodat jullie voldoende tijd hebben om dit voor volgend jaar voor te breiden: neem een peuter mee! O. is inmiddels 13 maanden en is nu al een briljante gangmaker. Wanneer we met O. binnenkomen in een nieuwe situatie moeten P. en ik in een soort alternatieve staat van zijn komen. Door een diepe vorm van meditatie verplaatsen wij ons in de geest van een 1-jarige en met deze nieuwe blik bezien wij de situatie. Alles wat klein, scherp, giftig, beklimbaar, kwetsbaar of gooibaar is wordt verplaatst. Vervolgens laten we O. los in de nieuwe omgeving en binnen 10 seconden vliegt er iets klein, scherps en kwetsbaars door de lucht vanaf een hoger gelegen plek.  O. rent vervolgens door de hele kamer, klimt op de bank, over mensen heen en lacht naar iedereen. Oma smelt, mama smelt, zelfs mijn stoere neef en zwager smelten. Eenmaal aan tafel gezeten maakt O. constant contact met iedereen en beheerst de gesprekken. Wat meteen betekent dat ik mijn best niet hoef te doen. Perfect! Als we O. in bed leggen begint hij enorm te muiten en na een tijdje besluiten we hem weer mee naar beneden te nemen. Met een blik van overwinning betreed hij de kamer en begint aan een tweede verkenning.  Aan het eind van de avond kwam D. de kleine O. ophalen en viel hij voor ze de straat waren uitgereden in slaap.

Op tweede kerstdag gingen P. en ik met wat vrienden ontbijten. Erg gezellig en ik hoop een nieuwe traditie. Daarna gingen P. en ik naar D. en O. om daar cadeautjes uit te wisselen. In Cuba had ik een mooie ring gevonden op een antiekmarkt en nu hebben zowel vriendin P. als haar man een ring van mij. P. wist wat ze ging krijgen want ze had weinig subtiel in welke winkel ik welk tasje moest halen. Zelfs de foto die ik had gestuurd was goedgekeurd.  Ik ging beladen met Rituals, boeken en allerlei andere cadeau’s weer naar huis.

Opgelucht maakte ik thuis mijn eigen kerstdiner met niemand om mij heen. Met de Hobbit en een glaasje wijn als gezelschap en na afloop een sigaar bracht ik de avond door en keek terug op een perfecte kerst. Vooral omdat de volgende dag, derde kerstdag, P. en D. naar de winterefteling gingen. Het meest perfecte aan die zin is dat mijn naam er niet bij staat. Eén van de vele voordelen van een getrouwde vriendin!

De week erop was het tijd voor een langlopende traditie. Oudjaar met de hele familie. Dit jaar vond ik het helemaal spannend. Mijn familie kent P. uiteraard en weet van D. Ze hebben D. alleen nog nooit ontmoet. Omdat onze relatie nu de volgende fase in gaat ging D. dit jaar ook mee. Hij is gelukkig een stuk socialer dan ik. P. benadrukte ‘s morgens dat het mijn taak was om iedereen voor te stellen. Toen we aankwamen fietste er net 2 vrienden van de oom en tante die hun huis beschikbaar hadden gesteld. Ik pakte mijn rol perfect op, stelde eerst mijzelf beleefd voor, toen P. en toen D.. En toen zag ik dat ik deze mensen al ongeveer al mijn hele leven kende. Met het schaamrood op mijn kaken ging ik naar binnen en maakte een mentale notitie van alwéér een argument om kluizenaar te worden. De avond was erg leuk, we praatte met veel mensen, het eten was goed en tegen alle verwachting in viel O. in een vreemde kamer in slaap. Nadat iedereen wonder boven wonder het onverantwoorde vuurwerk afsteken van mijn ooms had overleefd en de meeste naar huis waren bleef ik over met mijn vader, oom en zwager en hadden we uiteraard een schreeuw-discussie over politiek. Ik voelde me weer een stukje volwassener dat ik nu meedeed aan iets waar ik als kind zo vaak naar had gekeken.

Eenmaal thuis dronken mijn zwager en ik nog een glaasje wijn en na vijf uurtjes slaap zei ik gedag tegen mijn moeder, waar we allemaal sliepen, en maakte ik me uit de voeten. Genoeg sociale interactie voor mij. Nieuwjaarsdag bestond uit rustig lezen zowel de Staatsloterij als de Postcodeloterij niet winnen en vroeg naar bed.

Hoe zijn jullie feestdagen geweest? Ook zo’n hekel aan de druk die op de gezelligheid ligt? En hebben al jullie vingers nog? Voor jullie allemaal de beste wensen!

 

8 thoughts on “Perfecte feestdagen

  1. Helaas al te herkenbaar hier. Gelukkig weinig geruzie, dat is dan weer een voordeel, maar alle kerstinkopen en van hot naar her rijden in een paar dagen, dat heeft toch wel geresulteerd in ziek zijn. Ach, beter kun je het jaar natuurlijk niet beginnen :p
    Een fijn jaar gewenst!

  2. Haha, gelukkig ken ik alle betrokkenen en weet ik hoe iedereen een beetje werkt, want het is me toch wel een verhaal met veel afkortingen zo!
    Fijn dat jullie van knallende ruzie, naar toch best wel gezellige kerst, naar een knallend oud en nieuw zijn gegaan. En helaas was ik er ook niet bij 3e kerstdag, maar buiten mijn wil om…

    1. haha ja kan me voorstellen dat het ingewikkeld kan worden. Ja jammer dat je niet meekon. Ben ook altijd erg blij als jij me red van zoiets als de Efteling 😀

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *