Is de wereld gek of ben ik gek?

Ahh de wereld…En alles wat er in zit. Soms snap ik er niks meer van. En soms snap ik niks meer van mezelf. En dit weekend? Toen snapte ik helemaal niks meer, over wat dan ook. Dat kwam allemaal door een ovenwant en een fluitketel.

Die ovenwant en fluitketel heb ik al jaren. Vooral de fluitketel heeft nogal een ontwerpfout. Hij heeft namelijk een handvat wat kan bewegen naar de zijkanten én dat van kunststof is gemaakt. Wanneer je de fluitketel op het vuur zet kun je door ultieme spiercontrole in te zetten het handvat op z’n hoogste punt laten staan. De geringste afwijking zorgt ervoor dat hij naar een zijkant vlak boven het hete metaal valt. Heet metaal en kunststof gaan niet goed samen.

Nadat ik me voor de vijfde keer verbrand had aan het heet geworden/gesmolten handvat ging ik me aanwennen mijn warme water met een ovenwant aan in te schenken.  Dit ging prima. Een ovenwant heeft een simpel doch doeltreffend ontwerp. Daar kan weinig mis mee gaan. Zo ook zaterdag. Op deze zaterdag had het handvat echter bijzonder lang boven het hete metaal gehangen en was gaan smelten. Toen mijn water was ingeschonken en de fluitketel veilig terug stond, trok ik mijn ovenwant uit. Ik verbrandde me aan een stuk gesmolten plastic aan mijn ovenwant. Ik voelde me verraden door mijn ovenwant. Jezelf verbranden aan een ovenwant is geen goed begin van de dag, laat staan een zaterdag. Ik voelde al wat verwarring opkomen.

Met mijn kopje thee trok ik naar de computer om wat nieuws te lezen. De ‘vluchtelingenkwestie’. Wanneer mensen ergens ”kwestie” achter zetten moet je gaan opletten. Het geeft aan dat er een probleem is met een overduidelijke oplossing. Die oplossing gaat de kwestie-gever (dat is de persoon die het probleem als kwestie aanmerkt) moeite kosten en hij (helaas, kwestiegevers zijn vaak mannen) wil dus alle opties bespreekbaar maken. Een voorbeeld:

”er is een kwestie met het raam”

”ow”

”ik heb mijn hamer er doorheen laten vallen”

Dit moet een no-brainer zijn. De kwestiegever moet een nieuw raam regelen. Maar hij wil geen verantwoordelijkheid nemen en de kwestienemer ermee opzadelen. De vluchtelingenkwestie is net zo: als het ergens oorlog is dan help je mensen die daar vandaan komen. Maar opeens zijn er overal kwestiegevers. De ene roept dat er strijders van IS tussen zitten. Een enge gedachte, maar ik hoor veel meer verhalen over radicalen die dáárheen gaan dan andersom. Daarbij, IS kan heus wel een paspoort en vliegticket regelen. Daarnaast zijn vluchtelingen tegelijkertijd lui én gaan ze onze baan stelen. Ik vraag me dan af: als iemand die hier heen komt, de taal niet kent, de cultuur niet kent én geen enkele connectie heeft toch nog jouw baan kan stelen, ben je dan niet gewoon heel slecht in je werk? Ik kon het niet meer aan en zette de computer uit.

Ik had het er met mijn vriendin over.

‘ik wil een nieuwe fluitketel’

‘ow de ikea heeft wel leuke’

‘….leuke?’

‘ja…leuke’

‘ik wil gewoon water koken en me niet verbranden aan mijn ovenwant. Ik hoef geen leuke fluitketel’

Niemand begreep me. Ik ging naar de Blokker een nieuwe ovenwant halen. Ik hou van de Blokker. Ik voel me altijd erg volwassen daar. Alsof ik het soort man ben die zijn huishouden onder controle heeft. Ze moesten eens weten…Ik hou ook van de prijzen, hier kun je nog eens iets vinden voor een euro. Geen ovenwanten zo bleek! Ene Rudolph had de ovenwant zó weten te verbeteren dat het een prijs van 13 euro rechtvaardigde! Per want! De enige verbetering die ik kon ontdekken van de naam Rudolph erop. Ik heet geen Rudolph dus het bleek geen eens een verbetering te zijn.

Nu snapte ik het écht niet meer. Is het dan normaal om fluitketels leuk te vinden? Of om vuurwerk te gooien naar mensen die net uit een oorlog komen? Of om 13 euro voor een ovenwant te vragen? Ik kende dit gevoel en ik kende ook de plek waar ik moest zijn. Bij mijn vriendin thuis. Want daar was haar zoon. En die is 11 maanden. En als het leven eventjes nergens meer op slaat moet je met een baby gaan knuffelen. Dat helpt.

Tot ik zijn baby broekje zag. Waarom heeft die zakken? Voor zijn sleutels? Ik zag hem opeens vloekend voor de deur staan, driftig graaiend in zijn zakken zichzelf realiserend dat zijn sleutels nog op het werk lagen, in de babyfabriek. En shit, zijn baby-portemonnee met zijn baby-pinpas ook! Ik zuchtte en ging O. kietelen. Een paardenmiddel, ik weet het. Maar ik had het even nodig. O. gierde het uit. Hij begreep de wereld wel. Die bestond uit kietelen en kietelen is leuk.

 

16 thoughts on “Is de wereld gek of ben ik gek?

  1. Hahaha… je bent wel grappig. Niet zo grappig als O natuurlijk. Maar je komt wel in de buurt. En een fluitketel moet zeker leuk zijn! Anders zie ik het nut er niet van in om een fluitketel te nemen en wil ik een waterkoker die tenminste sneller water kookt.

  2. We leven in een rare wereld! Je hebt heel grappig verwoord hoe gek DE WERELD is geworden. Sommige dingen slaan echt nergens op. Hoe is het met je hand? Niet ernstig verbrand hoop ik.

  3. Fluitketels moeten leuk zijn. Anders is het maar gewoon een gebruiksvoorwerp, en niets in huis is simpel een gebruiksvoorwerp (behalve toiletpapier). Het moet niet alleen functioneel zijn, maar ook esthetisch iets toevoegen aan de ruimte. Het moet ook mooi/leuk zijn. Ik snap dat wel.
    Volgens mij ben jij gewoon een beetje gek.
    Gekkie!

      1. Dat heeft niets met P te maken hoor. Misschien komt het omdat we beide vrouw zijn…? Mooi is mooi, en wat praktisch is kan ook mooi zijn. Punt.

        1. andersom is ook waar! P. is wel mooi maar zelden praktisch. Ze loopt regelmatig in de weg en haar vragen iets van de bovenste plank te pakken heeft ook weinig zin 😉

  4. Ik wilde ook iets typen over ovenwanten, fluitkeutels en overige keukenmaterialen met de toevoeging “leuk”, maar ik zie dat dit door De Man niet zo wordt gewaardeerd.

    Je kunt ook een cooker laten installeren, zo’n kraan waar direct kokend water uit komt. Uit ervaring weet ik dat je je hier in 10 van de 10 gevallen aan brandt, dus dan komt het in elk geval niet meer als een verrassing!

    1. dan wordt alles wel heel voorspelbaar. De spanning van ‘zou dit de dag worden dat ik me niet verbrand?’ en dan tien minuten later met je hand onder de koude kraan staan en denken ‘nee, dit was de dag niet’ heeft ook wel wat.

  5. Sinds we een inductiekookplaat hebben (want van gas gebruik zakt Groningen onder de grond), ben ik ook op zoek naar een fluitketel. Gaat namelijk een stuk sneller op de kookplaat dan in de waterkoker.
    Weet je, je kunt ook water koken in een pannetje… Hoeft ook niet leuk te zijn.

    1. water koken in een pannetje is zéker niet leuk maar vergroot de kans op onder-lichaam-gerelateerde-brandwonden met factor 10. Ik ga binnenkort toch maar naar ikea voor een al-dan-niet-leuke fluitketel

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *