Mijn favoriete YouTube-kanalen

Al jaren mis ik allerlei televisie-programma’s. Wanneer er op het werk iets gezegd wordt over Boer zoekt vrouw of Expeditie Robinson kan ik er niet over meepraten. Ik ben dan zo’n walgelijk pretentieus figuur die zegt ‘ow, mijn televisie staat eigenlijk al maanden uit”. Het enige wat ontbreekt is een monocle en bolhoed. Wat ik uiteraard vaak onbenoemd laat is dat ik wel hele dagen op internet zit. En hoewel ik aan het minderen ben besteed ik nog best wat tijd op Netflix en YouTube. Vandaag mijn favoriete kanalen.

Continue reading Mijn favoriete YouTube-kanalen

Mijn eerste tatoeage

Toen ik zestien was leek het me een goed idee om een tatoeage te laten zetten. Je bent jong en je wil wat.  Mijn ouders vonden wat anders. Toen ik 18 was leek het me nog steeds een puik plan, maar ik kende niemand die wat ervaringen kon delen en in mijn eentje pionieren ging me toch wat te ver. Toen was ik 25, afgestudeerd en klaar voor mijn wereldreis. Ik had inmiddels al jaren een thema in gedachte en stapte op een goede dag een shop in…. Continue reading Mijn eerste tatoeage

Stoppen met Facebook

Waarom zouden wij hier op aarde zijn? Toen ik zestien was dacht ik dat het was om rode wodka-Red Bull te drinken, later dacht ik dat het was om succesvol te zijn in wat ik deed. Tegenwoordig neig ik meer naar ”een keer goed bijslapen”. Sommige mensen zijn hier om hun kinderen op te voeden en anderen om hun god van keuze te dienen. In alle eerlijkheid, ik heb geen flauw idee waarom we hier zijn. Wat ik wel weet: het is niet om op Facebook te zitten!

Continue reading Stoppen met Facebook

De personificatie van iemands ellende

Een oude draft die al maanden klaar staat. Eigenlijk verouderd maar ik deel hem toch maar: Zoals jullie niet zal verbazen ben ik weer eens druk. Ik mag dit jaar gebruiken om mezelf te ontwikkelen van mijn skills als trainer. Dat doe ik vooral op mijn eigen vertrouwde afdeling maar soms word ik ingevlogen voor een training om een andere afdeling. Zo ook deze week, naar een afdeling met monteurs, die al 30 jaar op dezelfde plek werken en uitzonderlijk weinig behoefte hadden aan mijn training.

Continue reading De personificatie van iemands ellende

Onsamenhangend gebrabbel

Want dat gaat deze blog worden! Onsamenhangend, daarmee heet ik jullie welkom ik mijn wereld van de laatste tijd. Het is alweer een paar weken stil geweest. Deels is dat bewust, deels niet. Mijn blog schrijf ik eigenlijk voor mezelf.  Ik voel me vereerd wanneer mensen lezen wat ik schrijf en check als een onzeker pubermeisje of er nieuwe reacties zijn wanneer ik een blog post, maar ik schrijf om mijn gedachten uit mijn hoofd te krijgen. En wat er de laatste tijd uitkwam was nogal veel van hetzelfde.

Continue reading Onsamenhangend gebrabbel